Konkurs Piosenki Eurowizji
Konkurs Piosenki Eurowizji (ang. Eurovision Song Contest, fr. Concours Eurovision de la Chanson, potocznie Eurowizja) - organizowany od 1956, zwykle w kwietniu lub maju, coroczny konkurs muzyczny, w którym udział biorą przedstawiciele publicznych stacji telewizyjnych zrzeszonych w Europejskiej Unii Nadawców (EBU).
Największe przedsięwzięcie Europejskiej Unii Nadawców, zarówno pod względem technicznym jak i finansowym. Jest to widowisko telewizyjne z udziałem publiczności, składające się z prezentacji "na żywo" na scenie piosenek reprezentujących poszczególne kraje oraz następującego po nim głosowania, uwieńczonego wręczeniem statuetki Grand Prix wykonawcy i autorom zwycięskiej piosenki. Czas trwania całego programu przewidziany jest na trzy godziny. Widowisko przeznaczone jest przede wszystkim do transmisji na żywo.
Od 2003 roku odbywa się również Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci (ang. Junior Eurovision Song Contest), będący odpowiednikiem Konkursu Piosenki Eurowizji przeznaczonym dla młodszej części widowni.
Każdy kraj będący pełnoprawnym członkiem EBU może co roku zgłosić do Konkursu Piosenki Eurowizji jeden utwór. Zgłoszenia dokonuje publiczna telewizja reprezentująca dany kraj. Piosenka musi być wykonana na żywo podczas konkursu przez grupę maksymalnie 6 artystów. Każdy z wykonawców musi mieć ukończone 16 lat najpóźniej w dniu występu. Długość piosenki nie może przekraczać trzech minut. Pierwsza publiczna emisja piosenki lub pierwsza publikacja fonograficzna nie może mieć miejsca wcześniej, niż w październiku roku poprzedzającego konkurs.
Bezpośrednio po prezentacji piosenek w każdym z uczestniczących krajów następuje głosowanie. Dawniej głosy przyznawali członkowie specjalnych jury narodowych. Zgodnie z regułami obowiązującymi od 1998 roku, zwycięzcę wybierają telewidzowie głosujący - oddzielnie w każdym kraju - za pomocą telefonów i SMS-ów (w Polsce w systemie Audiotele). W głosowaniach pomija się piosenkę własnego kraju. Na podstawie wyników głosowania prezenterzy telewizyjni z poszczególnych krajów ogłaszają liczbę punktów przyznanych najwyżej ocenionym piosenkom. Od roku 1975 punktami nagradza się 10 piosenek, przy czym najwyżej oceniona otrzymuje 12 punktów, kolejna 10 punktów, a pozostałe od 8 do 1 punktu. Liczba punktów uzbieranych przez każdą piosenkę jest obliczana na bieżąco, bezpośrednio po zakończeniu prezentacji wyników następuje wręczenie nagrody Grand Prix i powtórne wykonanie zwycięskiego utworu. Zwycięski kraj zdobywa prawo organizacji przyszłorocznej edycji konkursu.
Od roku 2004 Konkurs Piosenki Eurowizji składa się z dwóch koncertów. Pierwszy z nich, tzw. półfinał, odbywa się 2-3 dni przed właściwym finałem konkursu. Dziesięć najwyżej notowanych piosenek z półfinału przechodzi do finału, gdzie konkuruje z czternastoma innymi piosenkami, zakwalifikowanymi do finału na podstawie wyników punktowych krajów podczas poprzedniej edycji konkursu. Taka formuła pozwala na udział w konkursie do 40 państw (formuła jednodniowa pozwalała na udział około 24 państw). W 2008 roku wprowadzono dwa półfinały, dlatego ilość państw mogących wziąć udział znacznie się zwiększyła (jeśli wzięłyby udział w konkursie 53 państwa to wcale nie było by tam "ciasno")
Kolejność
Członkowie Europejskiej Unii Nadawców zgłaszają kandydaturę swoich państw do konkursu.
W każdym, ze zgłoszonych państw odbywają się Krajowe Eliminacje (głosowanie za pomocą Audiotele i poprzez SMS-y), lub kandydata wybiera specjalnie powołana komisja.
Przez następne kilka miesięcy odbywają się różne przygotowania i koncerty promujące wykonawców w Europie.
Na tydzień przed rozpoczęciem konkursu wszyscy kandydaci zbierają się w mieście, w którym odbędzie się konkurs i zdobywają uznanie w specjalnych konkursach dla fanów.
Według zasad wprowadzonych w 2004 r. kraje, które wywalczyły miejsca w pierwszej dziesiątce podczas poprzedniego konkursu, automatycznie przechodzą do finału. Zasada ta przestanie obowiązywać w 2008 roku kiedy zapewnione miejsce w finale bedzie mieć tylko zwycięzca i tzw. "Wielka Czwórka" czyli Francja,Niemcy,Hiszpania i Wielka Brytania
Pozostałe kraje biorą udział w półfinałach, które zazwyczaj odbywają się 2-3 dni przed finałem. Głosowanie w półfinałach jest tajne, tzn., że nie ujawnia się ile punktów otrzymał dany kraj, a wyczytuje się tylko dziesiątkę artystów, którzy wezmą udział w finale.
Wszyscy wykonawcy prezentują się podczas finałów.
Pod koniec głosowania przedstawiciele poszczególnych krajów (niekoniecznie tych występujących w finale), odczytują przyznane punktacje. Każdy kraj może przydzielić kolejno 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 i 12 punktów.
W 2006 r. wprowadzono zasadę, że przedstawiciel wyczytuje tylko punktację od 8 do 12, a reszta zostaje wyświetlona automatycznie na cyfrowej tablicy.
Gdy już wszystkie kraje przydzieliły swoje punkty, Europa poznaje kolejnego zwycięzcę.
Konkurs kończy się uroczystym występem laureata.
Historia
W połowie lat 50. XX wieku członkowie Europejskiej Unii Nadawców ustanowili komitet, którego celem było opracowanie wizji programu rozrywkowego, realizowanego wspólnie przez kraje europejskie. W styczniu 1955 roku w Monako komitet pod przewodnictwem Marcela Bezençona - szefa Telewizji Szwajcarskiej - przedstawił pomysł powołania konkursu piosenki, wzorowanego na Festiwalu w San Remo. 19 października 1955 roku podjęto decyzję, że pierwszy konkurs Eurowizji (nazwany wówczas Eurovision Grand Prix) odbędzie się wiosną 1956 w Lugano (Szwajcaria). W roku 1956 każdy kraj przedstawił dwie piosenki, w następnych latach zawsze każdy kraj reprezentowała jedna piosenka. W roku 1956 udział w konkursie brało 7 krajów, w roku 2007 krajów tych było aż 42.
W roku 1958 w Hilversum (Holandia) Domenico Modugno reprezentował Włochy, zajmując ostatecznie 3. pozycję. Występowi towarzyszyły niestety problemy techniczne, co zmusiło artystę do powtórnego wykonania piosenki. Z kolei utwór zatytułowany "Nel Blu, Dipinto Di Blu", stał się wkrótce światowym przebojem, znanym jako "Volare". Nagranie dotarło do szczytu amerykańskiego Billboardu i przyniosło Domenico trzy statuetki Grammy.
Po raz pierwszy w sobotni wieczór Konkurs Piosenki Eurowizji (w skrócie ESC - od angielskiej nazwy) odbył się 18 marca 1961 roku w Cannes (Francja). Dwa lata później organizowanie finału właśnie w sobotę stało się eurowizyjną tradycją.
14. Konkurs Piosenki Eurowizji w Madrycie (Hiszpania) przeszedł do historii ze względu na rekordową liczbę zwycięzców. Aż cztery państwa zdobyły tę samą, najwyższą ilość punktów - Wielka Brytania, Holandia, Francja i Hiszpania. Reprezentantka Hiszpanii wzbudziła ponadto sporo zamieszania swoją suknią wykonaną z porcelany oraz poruszaniem się w trakcie występu - tańczenie podczas wykonywania utworu było wówczas niedozwolone.
Festiwal z roku 1970 był transmitowany na żywo w Brazylii i Chile. Wówczas też zapoczątkowano emitowanie, przed poszczególnymi występami, krótkich filmowych pocztówek, prezentujących kraj aktualnie przygotowujący się do wejścia na scenę. Dziś jest to wciąż eurowizyjną tradycją.
Od 1971 roku na scenie może występować maksymalnie 6 osób (soliści, tancerze i muzycy). Zwyciężczyni, Severine, była pierwszą w historii ESC osobą, reprezentująca kraj (Monako), w którym nawet nigdy nie była.
Podczas Konkursu w roku 1974 w Brighton (Wielka Brytania) zwyciężyła szwedzka grupa ABBA, z piosenką "Waterloo". Wkrótce po tym zespół zdobył światową popularność.
Kanadyjka, Céline Dion, zdobyła dla Szwajcarii eurowizyjne Grand Prix w roku 1988. Pomimo tego, że była krytykowana za dziką fryzurę, dzięki konkursowi stała się szybko gwiazdą światowego formatu.
W roku 1989, występ jedenastoletniej reprezentantki Francji - Nathalie Paque wzbudził kontrowersje, właśnie przez jej wiek. To doprowadziło do wprowadzenia zasady, mówiącej że wykonawca musi mieć min. 16 lat. W tym samym roku wprowadzono obowiązujące w prawie niezmieniony sposób do dziś zasady dotyczące postępowania w przypadku remisu. Jeśli dwa państwa zdobędą identyczną liczbę punktów, to zwycięstwo przypadnie tej piosence, której więcej razy przyznano 12 punktów. Jeśli to nie pomoże w rozstrzygnięciu, policzone zostaną dziesiątki - i tak dalej aż do wyłonienia zwycięzcy. Obecnie najpierw pod uwagę bierze się liczbę państw, które oddały jakąkolwiek ilość punktów na remisujące piosenki - utwór, na który głosowało więcej krajów, zdobywa Grand Prix, a dopiero w przypadku remisu liczy się dwunastki etc.
Polska zadebiutowała na Konkursie Piosenki Eurowizji w 1994 roku. Występ Edyty Górniak został bardzo wysoko oceniony - piosenka "To Nie Ja" zajęła ostatecznie drugą lokatę. Podczas próby generalnej, która wówczas była już oceniana przez jury, ze względu na problemy z gardłem artystka wykonała część utworu w języku angielskim, co było niezgodne z regulaminem konkursu. 6 krajów wystąpiło o dyskwalifikację piosenkarki. Ponieważ jednak do odsunięcia Polski od rywalizacji potrzebne były głosy sprzeciwu od 13 uczestników (spośród 25 biorących udział), wobec czego Edyta Górniak wystąpiła podczas finału, zdobywając dla Polski najlepszą jak dotąd pozycję.
Występ Dany International w 1998 w barwach Izraela przełamał pewne tabu. Artystka, która kilka lat wcześniej przeszła operację zmiany płci, spotykała się z wieloma protestami dotyczącymi jej pojawienia się na scenie - głównie ze strony własnych rodaków. Wywołała też małe zamieszanie, występując w skromnej sukience, zamiast w stroju uszytym przez znanego projektanta specjalnie na tę okazję. Dopiero po odebraniu Grand Prix za zwycięstwo, które przyniósł jej utwór "Diva", Dana International pojawiła się w kolorowej, ozdabianej piórami sukni.
Od roku 2004 ESC odbywał się w dwóch etapach - z półfinału 10 państw awansowało do finału, w którym miejsce zagwarantowane miało 10 krajów najlepszych w poprzednim roku oraz tzw. Wielka Czwórka (Niemcy, Francja, Wielka Brytania i Hiszpania), finansująca konkurs w największym stopniu. Taka formuła pozwalała na wzięcie udziału nawet 40 uczestnikom (w roku 2004 było ich 36, następnie 39, w roku 2005.
W związku z bardzo długim półfinałem i coraz większą ilością państw chętnych do wzięcia udziału w Eurowizji, EBU zadecydowała, że od 2008 roku koncert finałowy będą poprzedzać 2 półfinały, a sam finał będzie składać się z państwa organizującego konkurs, 20 państw z półfinałów (10 z jednego i 10 z drugiego) oraz Wielkiej Czwórki. Państwa zajmujące wyższe lokaty w poprzednim roku nie miały już zagwarantowanego miejsca w finale.
W roku 2009, w związku z tegorocznym zwycięstwem Dimy Bilana, Konkurs Piosenki Eurowizji po raz pierwszy odbędzie się w Rosji. Do organizacji konkursu wytypowano trzy miasta: Moskwę, Sankt Petersburg i Soczi, z czego wygrała Moskwa
Tu moze byc wasza reklama!
Prosze pisac na adres janowski88-2009@wp.pl
Warning: file_get_contents(../mielonka.txt) [function.file-get-contents]: failed to open stream: No such file or directory in /home/gadu-gadu/ftp/wiki-info-z-dynadot/medjetnet.info/silnik/linki.php on line 2
Warning: file_get_contents(../linki.txt) [function.file-get-contents]: failed to open stream: No such file or directory in /home/gadu-gadu/ftp/wiki-info-z-dynadot/medjetnet.info/silnik/linki.php on line 4
2Pac :: Greatest Hits :: Hit 'Em Up
[Tupac]
So I f**ked your bi**h
You fat mutha-f**ka {Take Money}
West Side
Bad Boy Killers {Take Money}
You know who the realist is
ni**as we bring it to {Take Money}
(ha ha, that's alright)
First off, f**k your bi**h
And the click you claim
West side when we ride
Come equipped with game
You claim to be a playa
But, I f**ked your wife
We bust on Bad Boys
ni**as f**k for Life
Plus Puffy tryin' to see me weak
Hearts I rip
Biggie Smalls and Junior Mafia
Some mark a*s bi**hes
We keep on coming
While we running for yah jewels
Steady gunning
Keep on busting at them fools
You know the rules
Little Ceasar go ask you homie
How i'll leave yah
Cut your young a*s up
See yah in pieces
Now be deceased
Little Kim,
Don't f**k with real a*s G's
Quick to snatch your ugly a*s, off the streets
So f**k peace
I'll let them ni**as know
It's on for Life
Don't let the west side
Ride the night (ha ha)
Bad Boys murdered on Wax and kill
f**k with me
And get your caps peeled
You know, See
[Chorus]
Grab your glocks when you see 2pac
Call the cops when you see 2pac, Uhh
Who shot me,
But, your punks didn't finish
Now, you 'bout to feel the wrath of a menace
ni**a, I hit 'em up
Check this out
You mutha-f**kas know what time it is
I don't know why I'm even on this track
Y'all ni**as ain't even on my level
I'm going to let my little homies
Ride on yah
bi**h made a*s Bad Boys bi**hes
{ahh yo, yo, hold the f**k up}
Get out the way yo
Get out the way yo
Biggie Smalls just got dropped
Little move pa*s the mac
And let me hit 'em in his back
Frank White needs to get spanked right
For setting up traps
Little accident murderers
And I ain't never heard of yah
Poise less gats attack when I'm serving yah
Spank the shank
Your whole style when I gank
Guard your rank
Cause I'm a slam your a*s in a pang
Puffy weaker than a f**kin' block
I'm running through ni**a
And I'm smoking Junior Mafia
In front of yah ni**a
With the ready power
Tucked in my Guess
Under my Eddie Bower
Your clout petty sour
I push packages ever hour
I hit 'em up
[Chorus]
Grab your glocks when you see 2pac
Call the cops when you see 2pac, Uhh
Who shot me,
But, your punks didn't finish
Now, you 'bout to feel the wrath of a menace
ni**a, We hit 'em up
Peep how we do it
Keep it real
Its penitentiary steel
This ain't no freestyle battle
All you ni**as getting killed
With your mouths open
Tryin' to come up off of me
You and the clouds hoping
Smoking dope
It's like a Shermine
ni**as think they learned to fly
But they burn mutha-f**ka you deserve to die
Talking about you Getting Money
But its funny to me
All you ni**as living bummy
While you f**king with me?
I'm a self made Millionaire
Thug livin', out of prison
Pistols in the Air {Air} (Ha Ha)
Biggie remember when I use to let you sleep on the couch
And beg the bi**h to let you sleep in the house
Now its all about versace
You copied my style
Five shots couldn't drop me
I took it and smiled
Now I'm back to set the record straight
With my A-K
I'm still the thug that you love to hate
Mutha-f**ka I'll Hit 'Em Up
I'm from N W New Jers.
Where plenty of murder occurs
No points to come
We bring drama to all you herds
Now go check the scenerio
Little Ceas'
I'll bring you fake G's to yah knees
Copin' pleas with these
Little Kim is yah
Coked up or doped up
Get your little Junior Whopper click smoked up
What the f**k?
Is you stupid?
I take money,
crash and mash through Brooklyn
With my click looting, shooting, and polluting your block
With fifteen shot,
Cocked glock to your knot
Outlaw Mafia click moving up another notch
And your Pop stars popped and get dropped and mopped
And all your fake a*s east coast props
Brainstormed and locked
You'se a B-writer
Pac style taker
I'll tell you to face, you ain't nothing s**t but a faker
So fill the Alazhay with a chaser
'bout to get murdered for the paper
E.d.i I mean post the scene of the caper
Like a loc, with little Ceas' in a choke (uhh)
Toting smoke, we ain't no mutha-f**kin' joke
Thug Life, ni**as better be known
Be approaching
In the wide open, gun smoking
No need for hoping
It's a battle lost
I gottem crossed as soon as the funk is bopping off
ni**a, I hit 'em up
Now you tell me who won
I see them, they run (ha ha)
They don't wanna see us
Whole Junior Mafia click
Dressing up to be us
How the f**k they gonna be the Mob?
When we always on out job
We millionaire's
Killing ain't fair
But somebody got to do it
Oh yah Mobb Deep (uhh)
You wanna f**k with us
You Little young a*s mutha-f**kas
Don't one of you ni**as got sickle-cell or something
You f**king with me, ni**a ?
You f**k around and catch a seizure or a heart-attack
You better back the f**k up
Before you get smacked the f**k up
This is how we do it on our side
Any of you ni**as from New York that want to bring it,
Bring it.
But we ain't singing,
We bringing drama
f**k you and your mother f**king mama.
We gonna kill all you mother f**kers.
Now when I came out, I told you it was just about biggie.
Then everybody had to open their mouth with a mother f**kin opinion
Well this is how we gon' do this:
f**k Mobb Deep,
f**k Biggie,
f**k Bad Boy as a staff, record label, and as a mother f**kin crew.
And if you want to be down with Bad Boy,
Then f**k you too.
Chino XL, f**k you too.
All you mother f**kers,
f**k you too.
(take money, take money)
All of y'all mother f**kers,
f**k you, die slow mother f**ker.
My fo' fo' (.44 magnum) make sure all yo' kids don't grow.
You mother f**kers can't be us or see us.
We mother f**kin' Thug Life riders.
West Side till' we die.
Out here in California, ni**a
We warned ya'
We'll bomb on you mother f**kers.
We do our job.
You think you the mob, ni**a, we the mother f**kin' mob
Ain't nuttin' but killers
And the real ni**as, all you mother f**kers feel us.
Our s**t goes triple and four quadruple
You ni**as laugh cuz our staff got guns under they mother f**kin' belts
You know how it is and we drop records they felt
You ni**as can't feel it
We the realist
f**k 'em.
We Bad Boy killas.